De oversteek van de Andes is een unieke trektocht door majestueuze landschappen en langs diepe ravijnen.

Het decor wordt gevormd door bergtoppen met ronkende namen als de Aconcagua (6.960m), de hoogste berg van het westelijk halfrond en de Mercedario (6.770m), de vierde hoogste Andes piek. Boven onze hoofden zweeft de grootste vogel ter wereld, de indrukwekkende Andes-condor.

De voettocht begint in het Chileense Los Patos, op 1.150 meter en gaat voorbij de Chileens-Argentijnse grens geleidelijk omhoog naar de "la Honda pas" op bijna 4.500 meter hoogte, waar we een uniek uitzicht hebben over het spectaculaire Andesgebergte. Vandaar dalen we af naar Uspallata, in de Argentijnse provincie Mendoza waar we na 8 dagen stappen weer de bewoonde wereld betreden. Onderweg trekken we over berg en dal en langs rivieren die we wadend oversteken.

Pakezels dragen onze bagage, kampeeruitrusting en proviand zodat wij met een dagrugzak uit de voeten kunnen. We reizen volledig autonoom. Een ervaren Chileense Andinist (berggids in de Andes) loodst ons veilig over deze machtige bergketen.

De lokale muilezeldrijvers die ons met hun pakdieren vergezellen koken ons avondmaal op open vuur, we dineren dan ook rond een gezellig kampvuur. Overnachten doen we onder de blote hemel onder miljoenen sterren, goed ingeduffeld in onze slaapzak, beschermd tegen de nachtelijke vrieskou. Overdag zijn de temperaturen zeer aangenaam, in het begin van de tocht zelfs goed warm. Hoe hoger we trekken hoe kouder het overdag ook wordt.

Halverwege de tocht houden we een actieve rustdag zodat we goed aangepast zijn aan de hoogte, want 2 dagen erna bereiken we het hoogste punt van onze staptocht, de "la Honda Pas", een goeie 4.500 meter.

Tijdens de rustdag verkennen we de onmiddellijke omgeving van ons kamp en gaan op forel vissen. We zijn reeds op Argentijns grondgebied, de dag voordien hebben we de grens overgestoken. Aan de grenspost tussen Chili en Argentinië worden onze paspoorten nogmaals gecheckt en wisselen we onze muilezeldrijvers en pakdieren.

De Chilleense Huasos keren terug en we worden verwelkomd door de Argentijnse Gaucho's die ons de komende dagen zulen vergezellen. Er mogen geen pakdieren de grens over. Argentinië, een vlees exporterend land is als de dood voor mond- en klauwzeer en andere ziekten die door de pakdieren zouden kunnen worden overgedragen. De beide equipes blijven tijdens de wissel dan ook enkele honderden meters uit elkaar. Hier moeten we zelf even sleuren met onze bagage, van Chileense muilezel naar Argentijnse muilezel.

Eenmaal in Uspallata, onze eindbestemming aangekomen, worden we na een welverdiende nacht in een comfortabel hotel weer naar Santiago de Chile getransfereerd.

De Andes Condor.
Met zijn spanwijdte tot 3,20 meter stijgt de condor 's ochtends uit de diepe dalen naar het hooggebergte op. Zwevend op zijn grote vleugels, gedragen door de opwarmende lucht, gaat hij op zoek naar kadavers van lama's of guanaco's. De condor is lid van de gierenfamilie en is dus voornamelijk een aaseter. Soms plukt hij ook levende kleine herten of lammeren van de bergwanden. Je wordt verrast door het vele wild dat hier op grote hoogte leeft, je kruist het pad met guanaco's en vizcacha's.

Dit is niet zomaar een staptocht, dit is een expeditie die recht uit de geschiedenisboeken komt.

Een korte stukje geschiedenis ... In de voetsporen van het Chileense Bevrijdingsleger.
Na de ontdekking van het Amerikaanse continent en de daaruit voortvloeiende ijver en twisten van zeevarend Spanje en Portugal om de gebieden in de nieuwe wereld aan hun respectievelijke rijk toe te voegen, besliste Paus Alexander VI de wereld -op Europa na- onder Spanje en Portugal te verdelen. Beide landen ondertekenden in 1494 in Valladolid het verdrag van Tordesillas. Dit hield in dat alle nieuw ontdekte gebieden 370 Spaanse mijlen oostelijk van de Kaapverdische Eilanden aan Portugal toebehoorden en gebieden westelijk van deze meridiaan aan het Spaanse rijk werden toegevoegd. Op die manier viel Brazilië en delen van Afrika en Indië in Portugese handen en het leeuwenaandeel van Zuid-Amerika in Spaanse handen.

In hun koortsachtige zoektocht en honger naar goud vonden de Spanjaarden in Chili en Argentinië maar matige zilver- en goudaders in tegenstelling tot hun noordelijke buren Peru en Bolivië, waar alleen al het Inca goud de Spanjaarden tot een buitenzinnige goudkoorts aanzette. Als gevolg was de kolonisatie van Chili en Argentinië ondermaats en de relatie met de Spaanse kroon zwak. Dit gaf in het begin van 18 de eeuw aanleiding tot een makkelijke start op het pad naar onafhankelijkheid. In 1810 werd de Spaanse gouverneur in Santiago de Chile gewipt en genoot Chili gedurende 4 jaar van een liberaal hervormingsbewind.

In 1814 echter vallen de Spaanse Koninklijke troepen de nieuwe uitgeroepen republiek binnen in een poging tot "Reconquista", de herovering van het verloren gebied. De aanvoerder van het Chileense leger, Bernardo O'Higgins weet Chili te ontvluchten naar Argentinië, waar hij een bondgenoot vindt in José de San Martin.

In de drie daaropvolgende jaren verzamelen en trainen O'Higgins en San Martin een leger voor een invasie in Chili. In 1817 leiden ze een 5.000 man sterk leger in een twintig dagen durende mars over 2 hoge passen in het Andesgebergte, de route die ook wij zullen nemen. 2.000 manschappen zullen de tocht niet overleven door een moeilijk te organiseren bevoorrading voor een kolonne van 5.000 soldaten, door ziekte en weinig bescherming tegen de koude. Met de resterende 3.000 soldaten verrast het bevrijdingsleger de Spaanse troepen dermate dat die geen tijd hebben een degelijke verdediging voor Santiago op te werpen. Het gevolg in de daaropvolgende slag is een overwinning voor de bevrijdingstroepen van San Martin en O'Higgins. Drie dagen later marcheren de vrijheidsstrijders Santiago binnen, de rest is geschiedenis.

Jou overtocht over de Andes loopt dan ook in de voetsporen van San Martin en zijn mannen, een unieke tocht in een betoverend decor.

Bienvenidos en los Andes !!