DE ZEVEN HOOFDVRAGEN
Interview met Veronique Delhaye op 14 februari 2008

1. Wanneer heb je voor de allereerste keer paardgereden?
   Tijdens de zomer van 1983 werd ik gebeten door het paardenvirus.  Titus, een 25 jaar oude koperkleurige vos, had tijdens het eerste halfuurtje longeren ervoor gezorgd dat ik mijn hart onvoorwaardelijk aan de paarden verloren heb.
2. Van waar het idee om met paardrijden te beginnen?
   Ik had een vriendinnetje in mijn klas die wou leren paardrijden. Ik vond paarden toen al fascinerende dieren en wou dit meteen ook uitproberen.
3. Wanneer en waarheen was je eerste Hippo-Trek reis?
    Mijn eerste reis was in 2002 naar Botswana.  Sindsdien heb ik minstens een keer per jaar een “Hippo-Trek-shot” nodig.
4. Wat is je bijgebleven van die eerste reis?
    De ongelooflijke vrijheid om daar onbeperkt te kunnen rijden in een prachtig natuurpark onder begeleiding van Steven Rufus, de toenmalige gids in Botswana. Galopperen met de giraffes en zebra’s, het eerste contact met de olifanten en last but not least mijn paardje Rascal.  Ook de gemoedelijke sfeer tijdens de trektocht vond ik super.  Genieten van een knapperend vuur onder een schitterende sterrenhemel, ’s nachts wakker worden en het geluid van wilde dieren horen, op een rustige manier genieten van de natuur of juist niet … Ik had echt helemaal geen zin om terug naar huis te gaan.
5. Hoeveel Hippo-Trek ruiterreizen heb je reeds gemaakt en waarheen?
   Ondertussen heb ik toch wel al acht reizen achter de rug en elke reis was ongelooflijk uniek en boeiend.  Ik heb het geluk gehad om volgende landen op de rug van een paard te ontdekken : Botswana, Ijsland, Portugal, Namibië, Zuid-Afrika, Oezbekistan en Tadjikistan en Brazilië.  De Pantanal in Brazilië heb ik  in 2005 leren kennen, een jaar later voelde ik me een echte gaucho in Zuid-Brazilië.
6. Welke was je favoriete trektocht / bestemming en waarom?
   Oef, dit is een moeilijke vraag.  Elke bestemming was speciaal en uniek.  De laatste trip naar Oezbekistan en Tadjikistan was fantastisch omdat we met een heel leuke groep reisden en omdat we de kans kregen om – ondanks de taalbarrière – de lokale bevolking  op te trekken en zo iets te leren van de lokale cultuur.  Botswana is dan weer heel speciaal omdat ik toen de smaak te pakken heb gekregen om aan dergelijke trektochten deel te nemen.  Mijn eerste tocht met een lusitano in Portugal vond ik dan ook weer een geweldige ervaring.  Brazilië was dan weer fascinerend in zijn onmetelijke verscheidenheid.
   Echter, als ik echt moet kiezen, kies ik voor Zuid-Afrika en meer bepaald Songimvelo.  Deze prachtige trektocht heeft alles wat een paardenliefhebber kan bekoren, een uitstekende gids, fantastische paarden, onvergetelijke fauna en flora, en toch nog even wat lokale cultuur.  Bovendien kan je via deze reis ook een lokaal schooltje bezoeken en eventueel sponsoren. 
7. Welke bestemming / ruiterreis staat nog op je verlanglijstje en wat vind je zo leuk aan ruiterreizen?
   Ruiterreizen geven mij een gevoel van vrijheid waarin zowel mijn liefde voor paarden als mijn zin om nog niet plat betreden paden te bewandelen, aan bod kan laten komen.  Het is een unieke manier om een land en de lokale cultuur te ontdekken.  Bovendien leer je zo de verschillende rassen, rijstijlen, paardentuig leren kennen.  Elke keer opnieuw ben ik nieuwsgierig naar de paarden, het tuig en de manier waarop de lokale bevolking met paarden omgaat.
   Volgende bestemmingen wil ik zeker nog aandoen : Cappadocië in Turkije, Costa Rica, Jordanië, Mali en ieder jaar wordt het lijstje langer.  De wereld is groot en ik wil nog heel veel vanop de paardenrug zien.

<< homepage interviews

NAAM: Veronique Delhaye
LEEFTIJD: 35
WOONPLAATS: Brugge
BEROEP: Kantoorverantwoordelijke KMO Direct-ondernemingsloket
RUITER SINDS: 1983